حدود

حدود

حدود


ز اســــرار دهـــانـی حــــرف چـــنـدی کــرده‌ام انــشـــاء
به‌جـز شـخـص عـدم بی‌دل ‌که‌ می‌فهـمد زبانـم‌ را؟
-بـی‌دل دهـلوی-
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
مطاب فاقد نام ذیل، ارتکاب طبع خودم هستند
و تنها یک مخاطب خاص دارند...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

طبقه بندی موضوعی

...یعنی فراموشی، فراموشی، فراموشی🎵

خونه تاریکه. و صدای سکوت خواب اهل خونه و سایه‌هایی که از پنجره روی دیوار افتاده، واهمهٔ شبو زیباتر می‌کنه. توی کورمال فضای اتاق به طرح ناپیدای گچ‌بری سقف خیره شدن کار شباییه که از یه فکر می‌رم توی فکر بعدی و همینجوری مثل یه رمان دوهزارصفحه‌ای شخصیت‌ها و اماکن و زمان‌های مختلف توی ذهنم به هم زنجیر می‌شن و دست‌وپای تمرکزمو برای خواب می‌بندن و از فشاری که شقیقه‌هامو به‌هم می‌رسونه پشت سرم داغ می‌شه و چشمام تیر می‌کشن. اما بازم تا الان که اذون بگن و پاشم دست‌ و رومو آب بزنم هی دل به دل خیال و توهم می‌دم. اپلیکیشن‌های بادصبایی که روی گوشی‌های اهل خونه نصب شدن، هر کدومشون اذون با صدای یه مؤذن خاصی رو پخش می‌کنه. پا می‌شم که یه دروغ بزرگ به خدا بگم، بی‌هوا یادش میوفتم. یاد اولین پائیزی که دوست‌داشتن کسی اونقدر زیباش کرده بود که یادم میاد هرسه‌ماهش سرماخورده‌ بودم. بسکه هرشبِ اون سال که پائیز پر بارونی بود، از جنوب‌شرق می‌زدم و می‌رفتم شمال‌غرب و عینهو این کوهی‌های آدم ندیده پای پنجره‌شون، تا هوای حوالی خواب و رؤیاشو نفس بکشم و بیام سر بذارم روی متکام تا به‌قول خودش یه رؤیای مشترک باهاش داشته باشم. حتی با اینکه خودشم خبری هم از این شب‌گردی‌های اولین پائیز عاشقانه‌م نداشت!
خونه تاریکه. من اما سرم روشنه. پر از چراغ توی سرمه که هرکدومشون یه رنگ و روشنی و گرمایی برا خودش داره. قوطی قرصایی که خانم دکتر زیبا و مجردم تجویزشون کرده رو یواشکی از توی زیپ کیف کارم بیرون میارم و از هرکدوم دوتا می‌ندازم ته حلقم و بطری آب‌معدنی کنار بالشتمو سر می‌کشم.
از سجاده برگشتم اما هنوز شقیقه‌هام ذوق‌ذوق می‌کنن. دراز می‌کشم و قفلی می‌زنم روی صفحهٔ این زبون‌بسته. به هرچیزی که بگی فکر کردم امشب، الا به مرگ. قبل از اینکه این چندخط آخر تموم بشه حواسم می‌ره به پاهام که دارن دوباره خواب می‌رن و سنگین می‌شن. با خودم می‌گم چه خوبه که آدم توی تنهایی بمیره. به چند میلیون اندکی که برای پول پیش سوئیتم کم دارم فکر می‌کنم و آدمایی که اون بیرون منتظرن تا یه آدم ناامید از آدم‌ها، بابت بهبود کسب‌وکارشون بهشون مشاوره بده و در کنارش خدمات رسانه‌های سازمانش رو بهشون بفروشه.
الان دیگه قرصا ترکیدن و پاهامم توی زمین فرو رفتن و تقریبا حسشون نمی‌کنم. روی گزینهٔ ذخیره و انتشار می‌زنم و به مرگ، به تمام پائیز اولی‌ها، به تمام آدمایی که برای تنها مردن برنامه دارن، به دوست‌داشتن دخترم رانیا که می‌تونست وجود داشته باشه، به هر چیزی که نذاره به پائیز امسال فکر کنم فکر می‌کنم و...






پ.ن:

ما مردها
ادای فراموشی را در می‌آوریم!
و شما
        زن‌ها
که حافظهٔ
        فراموش‌کاری دارید
ادای تنهایی ما.


مگر نه؟...
  • روح‌الله حبیبی‌پور
تنها امکان ارسال نظر خصوصی وجود دارد
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
نظر شما به هیچ وجه امکان عمومی شدن در قسمت نظرات را ندارد، و تنها راه پاسخگویی به آن نیز از طریق پست الکترونیک می‌باشد. بنابراین در صورتیکه مایل به دریافت پاسخ هستید، پست الکترونیک خود را وارد کنید.