حدود

حدود

حدود


ز اســــرار دهـــانـی حــــرف چـــنـدی کــرده‌ام انــشـــاء
به‌جـز شـخـص عـدم بی‌دل ‌که‌ می‌فهـمد زبانـم‌ را؟
-بـی‌دل دهـلوی-
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
مطاب فاقد نام ذیل، ارتکاب طبع خودم هستند
و تنها یک مخاطب خاص دارند...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

طبقه بندی موضوعی

تهوّعات هبوط‌مرّه‌گی بغض‌آلودند...

هوا گرم است؛ خیابان‌ها داغ، کوچه‌ها می‌جوشند؛ و زمین کرهٔ آتشینی که مرا از این کوچه به آن خیابان، و از آدمی به آدمی دیگر دست به دست می‌گرداند. روزانه نُه ساعت به مردمان این سیرک سر می‌زنم، و پشت عرق‌ریز نانی موهوم به کسی می‌اندیشم که کم‌کم دارد رنگ چهره‌ام را فراموش می‌کند، صدایم را، دستانم را، تب جان‌‌بخش دوست‌داشتنم را، و چشم‌هایم را که دیگر نشانی از هویت گم‌شده‌ام ندارند!

...مرا

پس‌کوچه‌های بخت

                  ربوده‌اند؛

لطفاً

نشانی زندگی را

از کس دیگری سؤال کنید!

و این درد دربدر

این از سلالهٔ آتش

این از دودمان اندوه

این سایهٔ بی دیوار را

تا پنجرهٔ شب صبوری کنید!

شاید

تا فردا صبح

عجوزه‌ای ثروت‌مند

او را به فرزندی قبول کرد.


آهای، مردمان زیر سقف زندگی!

سپیدهٔ فردا

نزدیک‌تر از تیرهٔ امشب است؛

مرا

فقط به‌خاطر همین عذاب بی‌خودی

به‌خاطر هوای زیستگاه خواستن

به‌رسم بی‌هوای مرگ

به‌خاطر خدا

فقط کمی

کمی

کمی تحملم کنید!

من از گذشته آمدم،

من از عبور خسته‌ام...


  • روح‌الله حبیبی‌پور
تنها امکان ارسال نظر خصوصی وجود دارد
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
نظر شما به هیچ وجه امکان عمومی شدن در قسمت نظرات را ندارد، و تنها راه پاسخگویی به آن نیز از طریق پست الکترونیک می‌باشد. بنابراین در صورتیکه مایل به دریافت پاسخ هستید، پست الکترونیک خود را وارد کنید.